Uitgelicht

Welcome to My New Travel Blog

Be yourself; Everyone else is already taken.

— Oscar Wilde.

This is the first post on my new blog. I’m just getting this new blog going, so stay tuned for more. Subscribe below to get notified when I post new updates.

20191015

De terugreis, we schrijven het verhaal in de Sheremetyevo luchthaven van Moskou. We hebben toch een paar uur dat we moeten wachten op onze verbinding naar Brussel.  We hebben er net een vlucht van 10 uur op zitten tussen Tokyo en Moskou. Je kan wat films bekijken en een poging doen om wat te slapen, maar van dat laatste is er niet veel in huis gekomen. Niet moe genoeg waarschijnlijk maar het was ook behoorlijk warm op het vliegtuig zelf.

Aeroflot is de Russische maatschappij die ons terug brengt. De bediening is zoals het hoort, maar vriendelijker kan ook. Eenmaal in de luchthaven moeten we drie maal van rij veranderen om dan uiteindelijk weer in dezelfde rij te staan zoals eerst voor een paspoortcontrole.  De mensen die dit moeten regelen  kennen hun job duidelijk niet. De Japanners kijken onbegrijpend hoe chaotisch het hier verloopt. Aansluiten in de rij is meteen ook verdwenen. We waren dat nu gewoon, maar hier zijn ze gewoon van te dringen en voor je neus in de rij te springen. Ik vrees dat dit niet alleen het geval is in Moskou.

De Japanse aankondigingen zijn nu ook weggevallen. Ook zoiets waar we al aan gewend waren, het wordt nu allemaal in het lang en breed in het Russisch verteld en dan in verkorte versie horen we het in het Engels. In een wachtzaal in Japan wordt de stilte en de rust gerespecteerd, hier praat iedereen hard en verstaan we er ook niets van.

Vanavond laat komen we aan in Brussel en slapen nog even uit. Daarna kunnen we op adem komen, thuis. Terug denken aan ons warm familiebezoek in Blenheim, Canada. Vandaag bladerden we nog eens door de foto’s van British Columbia en Alberta. Mooie momenten en een heerlijke rondreis was dat. Frans Polynesië had dan weer dat zon en zand gehalte waar vele toeristen op zoek naar zijn. Maar mooi en idyllisch is het zeker. We denken vooral terug aan ons verblijf op Raiatea en Taha’a waar we onder strooien daken zowat buiten sliepen. Om zes uur in het donker en om zes uur ’s morgens volle bak zon. Daarna de frisse periode van onze reis in Nieuw Zeeland. Heerlijk om er terug te zijn en onze vrienden terug te ontmoeten. East Coast met postkaartfoto’s soms om de 500 meter. We reden er vaak dubbel zo lang over een traject dan de andere weggebruikers.  En dan Fiji, om uit te rusten in een hotel dat net een zwakke week had. Personeel had dan ook alle aandacht voor ons. Fiji heeft ons gecharmeerd, de zee zeker. We zullen ons de spannende momenten van de verloren geraakte bagage in HongKong blijven herinneren tijdens onze verplaatsing naar Japan. En Japan, dat is nog eens wat, met dank aan de wereldbeker rugby die ons naar dit land leidde. We komen hier nog terug. In vele aspecten heeft het land en zijn bevolking ons ingepakt niet tegenstaande de taalbarrière.

We hopen dat onze inspanning om deze blog zo dagelijks mogelijk te verzorgen u allen heeft geboeid en hopelijk niet verveeld. Dank aan de volgers die vaak reageerden, sommigen zelfs bijna dagelijks op de blog op Facebook of Whatsapp. Het gaf ons het gevoel dat we duidelijk niet alleen op reis waren en dat jullie met ons mee waren. We hebben een heerlijke reis achter de rug die  ons nog lang zal heugen. We hebben jullie ook uitgelegd waar heugen vandaan komt, niet? De fotoboeken zullen  nog zo veel meer te vertellen hebben, maar daarvoor moet je maar eens langskomen. En de redactie voegt hier aan toe … maar dat zal nog wat tijd vergen.

Dank ook aan Air Trek en Best of Travel voor de hulp bij de organisatie van onze wereldreis.

Vending machines keep following us, even in Russia
What keeps people busy when they have to wait
Watching tv on the plane
And the Japanese, they sleep
Last chance for shopping
Drinks are on the house, when we get home
Sorry , we were not long enough in Russia to buy these
Planes getting ready to take us home

20191014

We reizen vandaag 1200 km noordwaarts van Kumamoto naar Tokyo. Via de bus en het vliegtuig raken we op onze bestemming in 8uur, met veel wachttijd daarin vervat. Eerste bus brengt ons van het hotel naar de luchthaven van Kumamoto. We hebben geleerd dat je best een paar uur voor vertrek in de luchthaven bent, zoniet, dan liever 3 uur vooraf. Voor Kumamoto hoeft dat niet. Je checkt heel makkelijk in en in geen tijd zit je aan de gate op je vlucht te wachten. Alleen enkele buitenlanders vervoegen ons. Een half uur voor tijd stroomt de gate gewoon vol met Japanners die blijkbaar het systeem in Kumamoto beter onder de knie hebben. De vlucht zelf duurt net geen 2 uur naar Tokyo Haneda.

Het weer in Tokyo is helemaal anders dan in het zuiden. Het is er kil met wat lichte regen. Morgen moeten we vertrekken uit de andere luchthaven van Tokyo, Narita. De verplaatsing doen we daarom ook vandaag naar ons hotel dat zo goed als op die luchthaven ligt.  Er is een ‘Airport Limousine Bus’ die de passagiers van de ene luchthaven naar de andere brengt. Toch wel anderhalf uur rijden is dat.

In Narita luchthaven hebben de hotelbussen een eigen stopplaats en daar wacht je dan gewoon op de bus die je gratis aan het hotel afzet, luxe. Het betekent dat we morgen in geen tijd in de luchthaven staan.  

Onderweg van luchthaven naar luchthaven in Tokyo proberen we iets te zien van mogelijke schade. Veel water in de rivieren en overal liggen de straten kletsnat. Sporadisch zijn wat voorlopige herstellingen uitgevoerd aan daken. De grootste schade is geleden in het binnenland waar er landverschuivingen waren en dorpen bedolven werden. Doden en vermisten, hoeveel is nog onduidelijk. Een paar ploegen zagen hun wedstrijd van eergisteren afgelast. Canada vs Namibië in Kamaishi ging niet door. De beide ploegen hebben dan maar besloten van mee te helpen met de opruim na de storm. Kamaishi is een heel apart verhaal. Het stadje dat vooral een visvangstindustrie had werd zo goed als weggeveegd door de tsunami die Japan trof in 2011. De inwoners kregen via enkele contacten in de rugbywereld hulp vanuit Nieuw Zeeland en bij uitbreiding ook vanuit andere landen. De inwoners wilden zo vlug mogelijk dat hun ploeg opnieuw in de competitie kon meespelen en gaven voorrang aan de uitbouw van hun sportterreinen. De vissers die gave en goed verloren  en traditioneel bekend waren om hun grote vlaggen die ze op hun schepen voerden kwamen nu ook op iedere wedstrijd met die grote vlaggen zwaaien. Het gaf moed aan de bevolking en de wederopbouw werd bespoedigd. Kamaishi deed zelfs een bod om als gaststad te fungeren in de wereldbeker 2019. En zie de nationale rugby bond, de Japanse overheid en de Internationale Rugby Board vonden dat de stad aan bod moest komen. Ze kregen twee wedstrijden in hun stadion en nu moest er één worden afgelast. Het aanbod van Canada en Namibië om te helpen opruimen deed de lokale bevolking dan ook weer geweldig veel deugd. En ook dat nog , sinds Kamaishi Rugby weer opstartte spelen ze veel beter dan ooit te voren! Wil je het ganse verhaal nog eens horen , kijk dan op YouTube onder de titel ‘Kamaishi seawaves’

Kumamoto Airport
Our take of at Kumamoto
Last glimpse of the Kyushi mountains
The landing strip at Haneda airport

20191013

Vroeg opgestaan vandaag want we moeten om 7 uur bij de tandarts zijn. Taxi in om 6.30 uur en ter plekke een kwartier later. De ‘clinic’ is al druk bezig. 3 tandartsen zijn bezig met hun klant. Om klop 7 uur is het Mie haar beurt. Via een draagbaar vertaaltoestel kunnen we alles wat ons in het Japans wordt vertelt perfect begrijpen. De tandresten die Mie heeft meegebracht worden door de tandarts beoordeelt als ‘memorandum’, ook verstaanbaar dus. De man doet zijn best en kent duidelijk zijn vak. Een uur later 8 uur staan we aan de balie om onze rekening te betalen. Mie heeft een souveniertje uit Japan en kan ze weer gewoon lachen. Zondag 13 oktober. Nieuwe tand geplaatst tussen 7 en 8 uur ’s morgens ergens in Fukuoka. Prijs 165 Euro, hallo!? En om 8.45 aan het ontbijt in het hotel, want de tandartspraktijk waar ondertussen reeds 4 artsen aan het werk waren heeft voor ons een taxi geregeld. Efficiëntie, hier moeten ze het niet leren. En als toerist kon het ons op geen betere plek overkomen denken we. Japan ‘Chapeau’.

Inpakken en wegwezen naar ons eindbestemming in Kyushu: Kumamoto waar we morgen het vliegtuig terug nemen naar Tokyo. De vliegtuigen doen het weer na de tyfoon. Luchtverkeer lag een hele dag stil en de bullet treinen vanuit en naar Tokyo bleven ook binnen, maar alles lijkt weer normaal te worden. We hebben geluk in Kumamoto, weeral. Het hotel ligt op een paar honderd meter van een World Cup fanzone. Wie niet weet wat dit is: een fanzone is een plek waar mensen kunnen afspreken die samen naar een wedstrijd gaan kijken of die samen de wedstrijd kunnen volgen op een groot scherm. De fanzones zijn tot nu toe goed bevolkt geweest op alle plaatsen in Japan. Vanuit de fanzone zijn deze keer bussen ingelegd die ons tot op een kilometer van het stadion zullen brengen. Leuke wandeling tussen horden Wales supporters, hier en daar ook een fan van Uruguay.

Voor de wedstrijd wordt een minuut stilte gehouden voor de slachtoffers van de tyfoon Hagibis. Materieel en menselijk is er veel schade. Nog nooit heeft Japan een dergelijke tyfoon meegemaakt. Het gebied dat te lijden had onder zware regenval en waar veel schade was is zo groot als een gebied tussen Cornwall en Schotland. De minuut stilte is imponerend.  Wales heeft een ploeg opgesteld met enkele vaste waarden , maar ook heel wat spelers die gewoonlijk niet bij het startelftal horen. Veel jongere spelers. Dat zie je ook aan de wedstrijd. Het is wat zoeken voor Wales. De steun voor de aanvallers is er niet altijd, de passen komen niet zuiver aan. Uruguay doet zijn best als amateurploeg tegen professionals en slaagt er in om tegen halfwedstrijd met 7-6 gelijke tred te houden. Voor ons is het intussen duidelijk dat Uruguay zijn wedstrijd tegen Fiji niet heeft gestolen. Ze spelen snel en zijn goed in de verdediging. Wales blijft nog wat fouten maken in de tweede helft maar komt langzaam  boven water. Ze scoren nog 4 maal, zij het dan met de laatste try in overtime. Wales is verdient eindwinnaar in zijn pool en mag aantreden tegen Frankrijk. De andere kwartfinale wordt Engeland tegen Australië

Ondertussen wordt de wedstrijd Japan vs Schotland gespeeld. Wie wint gaat door naar de kwartfinales. Veel rugbyfans spreken zich niet uit over een eventuele winnaar. Schotland mag winnen , maar iedereen gunt het Japan. Zij waren tot nu toe aanwezig op alle wereldbekers en raakten nog nooit verder dan de pool-wedstrijden. Japan blijft op voorsprong en ondanks de grote druk van Schotland dat nadert op 1 try op tien minuten van het einde, houdt Japan stand. Het is ze door iedereen gegund. Ze versloegen twee rugbynaties :Ierland en Schotland en we mochten het land ervaren als een fantastisch gastland. Japan speelt tegen Zuid Afrika in de kwartfinales, Ierland speelt tegen Nieuw Zeeland. 

De terugweg naar het hotel verloopt weeral vlot. We kunnen met een gerust hart naar bed, want alle luchtverkeer is terug normaal.

Dr and happy patient
There is a disneyworld in the neighbourhood
The entrance of a fanzone at Kumamoto
Schoolkids performing at the fanzone
A Welsh gathering
He’s got the beer, the brains, a tummy and a very loud voice
The dress up has started
Look people we know!
Even dandelions are Wales supporters
Kumamoto stadium
Told you, he had a loud voice
a kick from Leigh Halfpenny
and a Welsh try

20191012

Opnieuw naar Fukuoka/Hakata want vandaag speelt Ierland tegen Samoa. Eerst nog een uitgebreid Japans ontbijt. Daar begin je aan met volle moed , want het is een flink pakket dat je voorgeschoteld krijgt. Zie hiervoor de foto’s. Op aanraden van het hotel is het ook wel aangewezen van nog even de Onsen in te duiken voor je naar het ontbijt vertrekt. Hebben we dus gedaan. Het zweten achteraf lukt al wat beter. Het hotel is zo vriendelijk van ons naar de bushalte te voeren waar we op tijd onze weg kunnen vervolgen via de oude Kyushu hoofdweg. Mooie rit in het eerste deel die dan verwaterd eenmaal dat je de stad of steden bereikt. Dan zijn het weer allemaal huizen en appartementen met dan nog de ene kantoorblok naast de andere.

Geen nood we zijn goed op tijd in het hotel dat op een 100 meter stappen van het station ligt. Sorry maar we moeten nog 20 minuten wachten voor we kunnen inchecken. Japanners zijn daar heel secuur in. Geen minuut eerder kan je naar de kamer. En zo is het overal, ook bij het binnenkomen in een stadion. De dranghekkens worden zelfs vroeger weggehaald , maar niemand beweegt tot het uiteindelijke signaal komt dat je binnen mag. Je zou het eens in Europa moeten proberen.

Ierland vs Samoa dus en Ierland moet winnen om zich zeker te plaatsen voor de kwartfinales. Een grote meute Ieren is naar het stadion afgezakt en de sfeer zit er goed in. Heel wat supporters ook van Samoa. Er wonen meer Samoa-natives buiten Samoa dan er binnen en dus zijn velen van hen ook voldoende bemiddeld om naar Japan af te reizen om hun team te steunen.

Ierland heeft vandaag zijn kernteam opgesteld. Niets aan het toeval overlaten is de boodschap  en winnen is het doel. Ze starten alvast prima en scoren in de eerste helft 4 tries , wat betekent dat de volle buit van 5 punten binnen is.  Samoa doet zijn best en probeert om door de verdediging van Ierland te raken. De verdediging doet het goed, maar Bundee Aki gaat iets te fel te keer en krijgt rood. Ierland dus met een mannetje minder en dat moet zwaar wegen zeker in de tweede helft. Ze laten echter hun sterkte zien en scoren nog eens 3 tries. Samoa slaagt er in om amper 1 try te maken wat de eindstand op 47-5 maakt.

Die buit is binnen en dus blijft Ierland voor de kwartfinale in Japan. Tegenstander wordt Nieuw Zeeland of Zuid Afrika. Dat wordt een paar andere mouwen dan Samoa. De terugreis van het stadium doen we grotendeels te voet. De kilte van de avond doet deugd, want de voorbije dagen is het wat  warm geweest. Wij in Kyushu zijn vandaag gespaard gebleven van de tyfoon die serieus te keer ging in de regio rond Tokyo. Wedstrijden Engeland vs Frankrijk en Nieuw Zeeland vs Italië zijn afgelast en al deze ploegen krijgen 2 punten en een gelijkspel dat op 0-0 eindigt. Zo was de afspraak voor de wereldbeker en de veiligheid van spelers en publiek primeert. Zo te zien op de TV beelden moeten de weersomstandigheden zwaar geweest zijn. De schade is groot en wij zijn daar mooi aan ontsnapt. Gewoon geluk.

Bij thuiskomst heeft Mie nog een verrassing. Haar voorste snijtand is gewoon afgekraakt. En nu? Aan de balie van het hotel hebben ze een afspraak gemaakt met een Dental Clinic , zoals er hier veel zijn. ’s Morgens tegen 7 uur mogen we er naartoe. Het is zondag maar deze Clinic werkt 24/7. We zien wat het wordt. Alvast vroeg opstaan want morgen moeten we weer weg naar Kumamoto onze laatste halte voor we terugkeren naar Tokyo.

Japanese breakfast
Rice, fish and eggs are basic
And the miso soup instead of the coffee
to end with a small stew
The inside onsen bath
The outside Onsen bath
The fouton beds
The check -in and out at Hanamura
On our way again through the mountains
Large rivers and small villages
a Kyushu village
beautifull valleys
lakes that remind us of the Rockies in Canada
Getting back into town and above us the cloudy sky of the typhoon
The Irish fans getting ready
Fukuoka stadion
A Samoan haka
Surprise , surprise, got my rugby tooth!!

20191011

We reizen opnieuw landinwaarts. Dit keer niet met de trein maar met de bus: de Kyushu Odan Bus die de oude weg van Fukuoka verbindt met Beppu waar een ferry de verbinding met Hiroshima waarborgt. De weg bestaat al honderden jaren en loopt door het Aso-Kuju nationaal Park. De route haalt onderweg een hoogte van 1300 meter en loopt grotendeels door een bebost gebied. Mooie vergezichten zijn af en toe te zien en hier en daar is ook een stop ingelast voor een tiental minuten.

We volgen de weg tot we in Kurokawa Onsen zijn. Kurokawa is een zeer aantrekkelijk gebied met warmwaterbaden gebleven en ziet er helemaal niet toeristisch uit, omdat het zijn eigenheid heeft behouden. De houten huizen, de stenen trappen en de stromende rivier zijn gebleven. Warm water genoeg en dan kan je binnen of buiten , publiek of privé zo’n bad nemen zoveel je wil. De typisch Japanse hotels bieden je ook een Japans ontbijt en avondmaal aan. Het avondmaal is meestal het visitekaartje van zo’n Ryokan. Meestal serveren ze een 10 tal schoteltjes die ze dan de Kaiseki Ryori heten. Vanavond kregen we meer dan 10 schoteltjes en van de presentatie mogen jullie meegenieten. De smaak kunnen we helaas niet meegeven, maar het was lekker. Mogelijks is dit ons laatste zuiver Japans diner en volgt er morgenochtend een full Japan ontbijt.

Wij zijn voor de nacht in Hanamura en beschikken weer over een ruime kamer volledig in tatami. In het midden staat een laag tafeltje met twee stoelen, eigenlijk een leuning met een kussen om op te zitten. De badkamer kent enkel een wastafel want aansluitend is er een doucheplaats ( met stoeltje) waar je een spoelbeurt of wasbeurt kan nemen voor je je privé warmwaterbad induikt. Een beetje te warm binnen. Geen nood buiten heb je nog zo’n warmwaterbad te bereiken via een schuifdeur. Het sauna effect is al duidelijk na een kwartiertje soppen. Een kwartier later zit je nog te zweten. In de kamer zijn weer de nodige Yukata voorzien waarmee je relax in je kamer kan rondlopen, maar ook daarbuiten zolang het maar binnen het terrein van het hotel is. Bovenop je Yukata kan je ook een Haori of Hanten dragen voor wanneer je het koud zou hebben.

Het schoenenritueel moet je ook respecteren. Schoenen laat je achter aan de deur. Vanaf hier draag je slippers en op de tatami ben je op blote voeten

The Beppu ferry for Hiroshima
On our way to the Kyushi mountains
The city of Yufuin on a high level platteau
The Hanamura village
Collector and distribution of the hot water (95°C)
Hot water pipes running all the way through the village
A natural phenomena = A shrine
Foot bath along the street
Rice field ready for harvesting
Hotel entrance
The river running through the village, cooling off the hot water
Another collector and distribution point
And a beautiful butterfly as well
An elderly home
Every hotel has it’s pond with Koi
In full dress on the tatami
garden lights at dusk
Our private dinner room
9 different dishes for starters, appetizers, hot pot, sashimi, monkey dish,…
Presenting the appetizers
The hot pot, just let it boil for 5 minutes
Olives, tomato, broccoli, aubergine, shiitake
Inevitable rice, fish soup , grilled fish and pickled vegetables
And dessert

20191010

Beppu op Kyushu is een toeristische trekpleister en daar doen ze echt hun best voor. Reeds van in het station heb je een Tourist Hub waar je met al je vragen terecht kan en waar je zelfs voor een paar uur of een paar dagen je bagage in bewaring kan geven. Heb je vragen over wat er allemaal te zien is, vragen over hoe je naar waar reist, vragen over het weer, vragen over een hotelverblijf, een restaurant, ze weten het allemaal en doen dat ook nog eens in het beste Engels dat we tot nu toe gehoord hebben. 4 desks zien continu bemand en aan de deur stond vanavond nog iemand in opleiding die zich moest waar maken.

Wat heeft Beppu dan te bieden? Wel het is een geothermische plek en de stoom komt hier langs alle kanten uit de grond . Een paar plaatsen zijn als fenomeen te bezoeken en een ganse wijk stoomt de ganse dag door. We wilden de gelegenheid niet laten voorbijgaan en zochten de stomende plekjes op. We vertelden je gisteren al dat ieder hotel dat zichzelf respecteert ook een Onsen heeft, maar dat is nog niet alles. Er is ook een plek waar je, jezelf kan laten ingraven in een zandbak waar alleen je hoofd nog boven uit steekt. Na een kwartier heb je het wel gehad en kom je er helemaal ‘opgewarmd’ uit, alleen een beetje vuil van het zwarte zand.

Op andere plaatsen heb je dan plekken waar je je voeten wat kunt laten rusten in een warmwaterbad of je benen tot op kniehoogte kunt laten stomen. Allemaal hééél gezond zeggen ze. We hebben roze voetjes gehad en hebben de stoombaden bezocht, of we nu veel gezonder zijn weten we niet, maar het deed wel deugd.

In Kanawa, de ‘stomende wijk’ hebben we de Jigoku’s bezocht. Dit zijn sites die omgeven zijn door mooie tuinen en die speciale bronnen en geisers hebben. Alles is onder controle, we zouden niet in Japan zijn. Van bloedrood water tot azuurblauwe vijvers en borrelende modderbaden, of borrelend water, het leeft allemaal en we zitten hier duidelijk met een uitlaatklep vanuit de kern van moeder aarde. Alles dicht tegen de 100°C.  Het hoeft niet gezegd dat er overal ook wat kleinere Shinto tempeltjes geplaatst zijn.

De wijk is een bezienswaardigheid op zich , want overal zijn er buizen/ schoorstenen die de stoom laten ontsnappen vanuit de grond. We vermoeden dat het hier nooit koud is en hopen dat ze van dit natuurfenomeen gebruik maken om alternatieve energie te winnen. De laatste vraag is voor ons onopgelost gebleven.

Veel bezoekers , dat wel en hoe het ticketsysteem in mekaar zit is voor ons ook nog een raadsel. Maar we konden overal binnen met of zonder ticket en dat was het voornaamste. Beppu mag z’n gelijke niet zoeken in bvb Rotorua, maar het mag wel op het lijstje komen van mensen die eens graag van nabij de geothermische activiteit leren kennen.

Je komt er makkelijk met de lijnbus en het kost je een dikke 3 Euro om er te geraken. De ingang is dan nog eens 8 Euro en daar heb je dan een bijna halve dag voor. Je kan er ook nog je eigen menu laten stomen. Alles wat je lekker vindt gaat de stoommandjes in en dat wordt je dan voorgeschoteld. Bijna homecooking dus, maar dan wel op een stoombadje.

How to steam a meal
And again everything in a nice surrounding
Steam coming up in the distance , mark the little red bridges again in the green garden
This is hot air
And this must be a steaming lady (!?)
Umi Jigoku
This pool is at a temperature of 98°C
To prevent the steam blowing in the air they’ve put stones on and around it.
Everything is in a surrounded, almost tropical garden
The pond in a greenhouse
Mie at Umi Jigoku
Entrance to one of the shrines ( red torii)
Lunch is getting ready
Boiling mud pools at Oniishibozu (Shaven head) Jigoku
Don’t go in , just watch
You can also take a steam bath on these, want to try?
Chinoike Jigoku, looks like blood
Steam in this area even comes out of the sours
Tatsumaki Jigoku, used for shows and entertainmant
Pure steam blown in the air in Kannawa
Warm your feet
A users guide to steam your feet
This is how Kannawa looks like
It often looks like an old steam locomotive
We saw this japanese car-port as well

20191009

We verplaatsen ons in functie van de wereldbeker richting Oita. Meer bepaald logeren we in Beppu. Oita is de hoofdplaats van de gelijknamige prefectuur en is van alle tornooisteden een kleinere plek met een half miljoen inwoners. Hoe ze het voor mekaar hebben gekregen om naast al die grote miljoenensteden ook een groot deel van de koek binnen te rijven is een vraag die velen zich stellen, maar voor de toerist/supporter zal het worst wezen. Het is een ideale kans om is buiten de grootsteden te geraken. Oita slaagde er in om 5 matchen binnen te halen waaronder 2 kwart finales.

Redelijk makkelijk om met het openbaar vervoer te bereiken. Het is wel al vlug een paar uurtjes treinen, maar je rijdt weeral door een afwisselend landschap met industrie, landelijke dorpjes en bergland. Veel groetere percelen met rijstteelt hier in deze streek. En we zijn ook door Usa gereden. Een knipoog naar USA zijn ze niet vergeten. Hoog in de bergen staat geblokletterd U S A zoals dat ook in Hollywood staat. Het embleem van Usa is een gestileerde tempel (rood) met in de linkerbovenhoek een blauw stuk met witte sterren en daaronder een witte hoek met rode golvende lijntjes, doet direct aan de stars en stripes denken.

Beppu is bekend voor zijn warmwaterbronnen. Elk hotel dat zichzelf respecteert heeft dan ook een Onsen. We laten dit even voorbijgaan en zullen morgen het warmwatergebied bezoeken. Overmorgen laten we ons toch helemaal onderdompelen in de Onsen cultuur in Kurokawa Onsen. 

Het vervoer voor de supporters is weeral prima geregeld . Hoewel Beppu een eind van het stadion is verwijderd zijn er shuttle bussen die ons op een kwartiertje van het stadion brengen. Er stond al een grote rij wachtende aan te schuiven , maar alles verliep soepel en redelijk snel. Hert stadion ligt te midden van een weelde van groen en beschikt over een volledige overkapping. 40.000 supporters kunnen er in en vandaag zullen het merendeel Wales supporters zijn. Hoewel Fiji supporters zijn er ook : Bula!!

De wedstrijd is hevig begonnen voor Fiji die al onmiddellijk twee tries scoren. Tijd om wakker te worden voor Wales dat zich moet tonen want ze mogen niet vergeten dat Fiji zo’n beetje hun zwarte beest was en mogelijk nog steeds is. Wales kwalificeert zich ten slotte voor de kwartfinales.

Naast ons zit een Japans koppel. De man heeft ooit nog in de scrum gestaan als nummer 3, maar dat is 40 jaar geleden. Hij is geweldig nerveus want voor hem is dit de eerste keer na jaren dat hij een internationale professionele rugbywedstrijd live meemaakt. Hij praat een beetje Engels, maar we begrijpen mekaar. Belgium! Dat kent hij , chocolate, very good. De man verschiet zich een bult als we wat mignonettes opdiepen en van dan af kan het niet meer stuk. Zij halen van alles boven wat eetbaar is en laten ons mee proeven van hun kleine snacks: vis spiesjes, wasabi nootjes, japanse chocolaadjes,… . Tussendoor commentaar op het spel van vandaag. Geboeid en een beetje trillend zit de man de match te volgen. Verbaast zich over de snelheid waarmee het spel vandaag gespeeld wordt en de kracht bij iedereen tackle of worp. Nee 40 jaar geleden was het allemaal anders. 

Op het einde van de wedstrijd geven we nog ons visitekaartje mee en met een dikke knuffel nemen we afscheid. Mevrouw stopt ons nog een warmtefolie toe, voor het geval dat we ooit nog moesten koud hebben. We krijgen het er vanzelf warm van.

De terugweg verloopt even vlot als de heenreis. De ene bus na de andere pikt supporters op en brengt ze weer naar hun vertrekplaats. Iedereen is van het stadion weg tegen 10.30 uur. Knap! Kunnen wij dat ook?

On our way to Beppu (Oita), along the seaside
Harvesting a ricefield
If you can find it in the distance , you see USA
Rice crops drying in the sun
We’re in Beppu, city of the hot springs
And the cherry blossoms
Supporters queing for the shuttle buses
Wales supporters hiding an England fan
First we had Fiji
Then we had Wales
Man of the Match Semi Radradra (11)
Men out of the Match: French trying uneffectively to start a wave
Meet our new friends, he used to be a nr 3

20191008

Uminonakamichi Sea Park is een nationaal park van recente datum dat gelegen is op een zandbank van ongeveer 300 hectare. Het heeft 15 km aan fietspaden en nog heel wat extra wandelwegen. Het aanbod is vooral bedoeld om ouders en hun kinderen een ontspannende dag te bezorgen. We wilden ook wel eens weten hoe onze kleinkinderen dit zouden smaken en trokken er naar toe. Het is een 45 minuten treinen en je stapt zo in het park.

Wij kozen voor het huren van een fiets omdat dit iets sneller vooruitgaat en als we al eens stoppen voor een foto dan zijn er al vlug wat uurtjes voorbij. Voor de bloemenpracht kwamen we in de minst interessante periode. Vanaf half Juli tot half Oktober is er geen uitgesproken plek voor bloeiende bloemen. Geen erg we hebben tenminste weer een zandstrand gezien en dat is al een belevenis op zich.

Alles is nieuw aangelegd , zeer zorgvuldig en daarom mag je in bepaalde delen van het park nog niet binnen om de groei van de aanplantingen niet te beïnvloeden. Er is een Eco vriendelijk bos, plaatsen waar je met de hond kan wandelen, een eendenvijver, een marine wereld , tennisvelden, een speelpark voor de kinderen, fonteinen, bloementuinen , een minigolf,een avonturen traject, een waterpretpark, een dierenpark, een park voor het aantrekken van wilde vogels. Voor elk wat wils dus. Wij deden er een dikke drie uur over. Is nu al de moeite waard en we hadden het geluk van midden in de week te komen, want te zien aan de parkings en plaatsen in de eetgelegenheden kan het hier bijzonder druk zijn op vakantiedagen en weekends.

Terug naar Fukuoka, naar het Ohori Park, een rustplek in een drukke stad. Het park heeft een enorme vijver een Japanse tuin en 2 km joggingpaden die erg goed in gebruik zijn. Wij hebben voor de wandeling gekozen die dwars over de vijver loopt. Het is een pad dat ook door heel wat hondenliefhebbers gebruikt wordt en nog meer dan bij ons worden mensen met hondjes door iedereen aangesproken. We waren wel net te laat voor een bezoek aan de Japanse tuin, spijtig.

Op naar een heel typisch iets voor Fukuoka: de eetstalletjes aan de oevers van de Naka rivier. Zo’n streetfood-stalletje heeft ongeveer een tiental plaatsen rond een bereidingsplek. Ze serveren er de traditionele gerechten van de stad aan elke mogelijke passant. Vanaf 17 uur zijn deze eetstandjes te vinden netjes naast mekaar. Hier heten ze Yatai en zo’n gelegenheid om eens streetfood te eten op z’n Japans mag je niet laten voorbijgaan. We zijn dus in de Hakata-Ramen gevlogen met een koele pint bier. Voor zo’n 3000 Yen waren we gediend en buikje gevuld. Dat hebben we dan ook weer gehad. De bus naar het hotel zat eivol, ’s avonds na het werk is het nog heel druk in Hakata/ Fukuoka. Wij hadden genoeg voor vandaag.

Sandy beaches at Uminonakamichi
Windy morning today
Hakata skyline
The duck pond
Strange but lovely flower
Must be Japanese customed birds all lined up
Symbol of Uminonakamichi
The Whale Cloud balloon
A two lane separated bike path
The Rose Garden
A few blooming roses left
And who’s on the wrong side of the road?
The wild foal pond
And this is a very big spider
In a few days we have the world cup in Fukuoka!
The middle path in Ohori Park
The Pavillion
You can paddle as well on the pond
Now you know how it looks like, and read it (?)
Visiting turtle
We have one of those in Knokke!
Investing in a one days event!
Night boat on Naka river
The famous Yatai on the River Naka banks
We had some tasty Ramen

20191007

Kyushu, het eiland dat ten zuiden van het grotere eiland Honshu ligt. Het is gescheiden van het aziatoische continent door de straat van Korea. We zijn hier in de stad die van alle grote Japanse stedden het dichtst van Korea is gelegen. de Europeanen kwamen hier voor het eerst aan land. Er is nog altijd een invloed merkbaar van bvb Nederlandse banden die ooit werden gesmeed met de toenmalige Shogun.

Landschappelijk zijn er naast de grotere steden zoals Hakata/ Fukuoka, Kumamoto en vooral het industriële Kitakyushu veel interessante plaatsen. Het is een vulkanisch vrij actief landsgedeelte dat van de geothermische activiteit ook wel een beetje zijn handelsmerk heeft gemaakt. Warmwaterbronnen zijn er zowat overal te vinden. In de baai van Kujuku Shima ( 99 eilanden) zijn parels en oesters de trekpleiser. Nagasaki is net als Hiroshima een trekpleister omwille van zijn catastrofe in WW2, drie dagen na Hiroshima.
Fukuoka kende een fusie met Hakata en dat blijft zo een beetje bestaan en ook voor de toerist voor de onnodige verwarring zorgen. Fukuoka is de naam van de fusiestad gebleven, maar alle transport gebeurt via ‘Hakata’ en wordt dus ook zo vermeld. Je moet het maar weten.

Weer veel tempels, maar ook enorme winkelcentra waar alle grotere merken hun shops hebben. De plek heeft zelfs een eigen naam en heet Canal City. We zijn er ook op een wat vreemd kinder’paradijs’ gebotst die heel veel weg heeft van een Pachinko plek. Hetzelfde kabaal en veel soorten slotmachines waar je als kind met de nodige jetons al wat ervaring kan opdoen voor later. Ethisch, we vragen het ons af.

De Nara rivier mondt hier uit in zee en Fukuoka is bij uitstek een havenstad en meteen de grootste stad van Kyushu. Weeral een massa mensen. van waar blijven ze die halen. Opvallend is tijdens onze reis door Japan dat zo veel mensen gekleed lopen in wit en zwart. Kledingzaken die hier witten hemden en zwarte broeken verkopen moeten gouden zaken doen. Zoals elke stad met een reputatie heeft Fukuoka een eetcultuur. Hier is vooral de Ramen bekend. Je kan die proeven in meerdere plaatsen in de omgeving van het station, maar morgen proberen wij dit aan de oever van de rivier aan de talrijke eetstandjes die een folklore vormen in deze stad. Morgen dus meer daarover.

En dan is er nog iets wat van onze lever moet. Overal waar we komen krijgen we plastiekzakjes toegestopt. Iets wat al verpakt is moet dan nog in een plastiek zakje om mee te nemen. Waar het kan weigeren wij dit ook. dan krijg je ook wel verbaade blikken. Een uitzondering begrijpt waarom wij dit doen maar de berg pastiek moet in Japan enorm hoog zijn. Aan heel wat handelszaken , hotels edm. zien er plaatsen waar je gewoon plastiekzakken kan plukken, gratis.

Vuilbakken zijn er niet zo veel je moet ze een beetje zoeken en weten te vinden. Maar iedereen loopt met zijn vuilnis in een plastiek zakje tot hij een vuilbak tegenkomt. Geen vuil op straat, proper. Overal zie je mensen met borstel en blik. Wanneer je de zaak sluit, dan veeg je ook voor eigen deur en dat doe je niet alleen ’s avonds maar ook gedurende de dag. Veegploegen zijn er overal. In de stations lopen de ganse dag mensen rond die overal vegen en opruimen. De stations zijn dan ook kraaknet. Wie betaalt die allemaal? Nu ja , het stimuleert de reizigers dan ook van niet achteloos van alles te laten rondslingeren. Alle foto’s zijn ook binnen het half uur genomen, je moet echt niet zoeken naar mensen die aan het opkuisen zijn.

De winkels en grotere ketens hebben hier allemaal hun plek in supergrote gebouwen, maar overal , tot in de kleinste dorpen vind je een Family Mart, een Lawson of een Seven Eleven en dat moeten zowat de ketens zijn met het meeste aantal verdeelpunten in heel Japan.

A Lawson distribution point, wherever you are in Japan
Or a Seven Eleven + ATM as well
And last but not least a Family Mart, the ultimate convenience store
Warning sign, don’t mess up
Brooms free to use, whenever
Distribution of plastic bags
Keeping the streets clean
Dust bins
Cleaning in a shopping mall
Getting rid off plastic bags
Entrance of Hakata Station
Buildings with greens
Buildings advertising
And a clean façade
It’s a universtity city as well!
And we met Little Red Riding Hood on a graffity wall
Halloween is coming
And they are putting in the Christmas lights in the trees as well.
The Canal City Mall
Impressive amount of shops on the left and the right
The entrance of the mall
The children’s ‘pachinko’ shop!
Kid’s paradise? We wonder!?!

20191006

Museum liefhebbers moeten niet op hun honger blijven zitten in Hiroshima. Zo heb je dicht bij mekaar al: het Prefectural Art Museum, het Museum of Art en het City museum of Contemporary Art.

Het eerste museum stelt werken tentoon van Dali, Klee, Man Ray,Magritte, maar ook van hedendaagse artiesten uit de regio en ook befaamde namen uit de periode van de eeuwwisseling zoals Senko Kobayashi of Genso Okuda (hedendaags). Je mag er niet alles fotograferen, maar hier en daar mag het toch. Dit museum ligt quasi in de Shukkei-in, één van de prachtigste Japanse tuinen.

De tuin kan je rondwandelen en telkens je een bochtje maakt zie je een andere tuin en toch blijft het dezelfde. De aanlag is begonnen in 1620. Traditiegetrouw moest het een miniatuurversie voorstellen van een landschap. In dit geval Xiho in Hangzou (China). midden in de tuin is een grote vijver met een tiental eilandjes. Er zijn hoogtes en laagtes bruggen en brugjes. De theehuisjes zijn zorgvuldig geplaatst waardoor het geheel eigenlijk veel groter lijkt dan het is. Voor fotografen een paradijs. We zijn net iets te vroeg om het volledige herfstpallet te krijgen maar de kleuren beginnen hier en daar al te verschijnen. De tuin is één van de plaatsen waar de prefectuur snel werk van gemaakt heeft om het in zijn oorspronkelijke staat te herstellen na de bom. De kleine tuin ontvangt per jaar meer dan 300.000 bezoekers.

Het Hiroshima Castle was ook een monument dat erg snel werd heropgebouwd om de inwoners van de stad de moed te geven om verder te doen en de stad nieuw leven in te blazen. Het kasteel wordt ook wel eens het karperkasteel genoemd omwille van de vele karpers en Koi die in de wal rondzwemmen. De lokale baseball ploeg , hier heel populair, van Hiroshima heeft ook de karpers als embleem. Het interieur van het kasteel is nu een tentoonstellingsruimte die vooral de geschiedenis van de Samourai verteld. Er staan ook heel wat attributen opgesteld en bovenaan het kasteel kan je een panoramisch zicht hebben over de stad.

En dan moesten we nog een belofte goed maken. Op de shinkansen van Kobe naar Okayama hadden we geen gereserveerde plaats geboekt. Gevolg rechtstaan. Een meneer met zoontje schoof wat op waardoor Mie toch een zitplaats had. Hij bleek eigenaar te zijn van een Irish Pub in Hiroshima. Hij was zelf een Ier afkomstig uit Cork en was hier blijven plakken na het WK voetbal en heeft dus een Japanse echtgenote. De pub heet Molly Malone, hoe kan het anders. We zijn de man gaan opzoeken. We maakten er het einde van match Nieuw Zeeland -Namibië meen en het begin van de wedstrijd tussen Frankrijk en Tonga. Voor wie ooit naar Hiroshima gaat: Molly Malone, good drinks, good food! En de baas heet Mark, voor de vrienden.

Nog één tip: als je een Japan Railway Pass hebt kan je gratis rondrijden op de loop-bussen van Hiroshima. Makkelijk om overal snel te geraken en in korte tijd veel te zien.

Alexander Kanoldt (prefectural Art Museum)
Paul Klee
Senko Kobayashi
Senko Kobayashi
Red bridge at Shukkei-en garden
Ciment lantern, chinese style
The bridge between Heaven and Earth
View from Chozen-kyo (Place of solitude)
Smaller bridge in the garden
Autumn colouring has stgarted
View on the islands in the pond
View from the valley of old pines (Kosho-kei)
A stone bridge
Seifu-kan, the Cool Breeze Tea House for ceremonial tea
Yuyu-tei, view from the arbor of leisure
The teahouse and the bridge between heaven and earth
The valley of the Milky Way
View on the Shukkei-en garden from the top
and plenty of Koi
Garden exit
Hiroshima Castle, the Carp Castle and it’s ruins
The Castle
The study of the Samourai
A Samourai outfit
Old Samourai swords
The Samourai harnas
Hiroshima pano on top of the castle
The Hiroshima Gokoku Shrine
In this shop you can rent a puppy to cuddle it!
Shopping street in central Hiroshima
Neon Hiroshima
Some Irish stuff in Hiroshima at Molly Malone’s
An Irishman in Japan
Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag