20190925

De Japanners hebben de natuur altijd al aanbeden vanaf het begin van de geschiedenis van dit land. Het Wakaayama gebergte en de kust , de Kii- hanto bieden een veelheid aan natuurpracht met zijn bergen, watervallen en oude bomen. Geen wonder dat de regio spirituele bestemming nummer 1 is geworden waar de meeste bezoekers er uren voor over hebben om er te geraken en dan zelfs dagtochten maken door de natuur.

We bevinden ons in het hart van de Kumano Kodo, de plek waar natuurtochten centraal staan tussen Shinto plaatsen en Onsen. Dit laatste zijn de baden die van geothermische oorsprong zijn en waar iedereen in kan gaan baden. De dorpen worden ook naar de baden genoemd zoals wij bvb. spreken van Koksijde -Bad. Wij logeren in Kawayo Onsen en blijven hier twee nachten. Het zal niet vervelen.

De bereikbaarheid van deze plaatsen is niet zo eenvoudig. Je raakt met de trein tot in Shingu en van daar ga je nog een uur met de bus de bergen in langs de Kumano-gawa rivier tot je ter plekke bent. Heerlijk rustige plek. Vooral Japanners als klant, maar toch hier en daar een westerling. Grappige kanttekening is dat de naam van de regio soms afgekort wordt tot Kinki, staat ook zo op de kaarten.

De meeste dagtochten duren 3 à 4 dagen. Top tocht is de Takijiri- Nachisan tocht die 6 dagen duurt. Na zo’n tocht is een duik in de Onsen zalig. Wij doen geen tochten maar die Onsen moeten we toch eens proberen. We kregen alvast de Yukata’s ter beschikking. Een Yukata is een Japans kledingstuk dat je draagt in een Japanse accommodatie. We kregen hier al een voorbeeld van in het restaurant vandaag waar de grote meerderheid in een identiek pakje aan tafel zat. Je houdt er rekening mee dat je de linker kant over de rechter kant legt en je hebt een soort doek die als riem dienst doet en de ‘japon’ samen houdt.

Na onze ervaring in Ise is dit zeker een bonus voor onze kennismaking met de Japanse gewoontes en tradities.

The way to go!
Japanese street lanterns
Torii at the entrance of Ise
Working in the rice fields
Today is Cookie day ( that’s an insider)
Entering Wakaayama Mountains
A traditional cemetary
It’s the Pacific again!
Mountains all the way to the Pacific
Fish farming
A mountain village
Temple at Shingu, and lady hiding for the sun , on a bike!
Mountains, old trees en basalt rocks along the Kumano-gawa river
We’ve got ourselves a japanese ‘large’ room

20190924

Het is vandaag Mie haar verjaardag. Dit wordt een themadag want we verhuizen naar de prefectuur Mie ( eigenlijk Miejee uitgesproken) en logeren vandaag in Ise. We nemen hiervoor de trein  van Nagoya naar Toba. Een trein met grotendeels pelgrims die naar Ise gaan. Ise is gekend bij de Shinto als Ise Jingu en bezit 125 Jinja (Shinto schrijnen). Ze liggen allemaal in de omgeving van de Kotai-jingu (Naiku) en de Toyo’uke-daijingu (Geku). De Jinja liggen in en rond Ise- stad en beslaan ongeveer een oppervlakte gelijk aan die van Parijs, zo wordt gezegd. Jaarlijks gebeuren hier zo’n 1500 rituelen. Er wordt vooral gebeden om voorspoed voor de keizerlijke familie en het geluk van de wereld.

Het grootste heiligdom van Japan bevindt zich in de Naiku-site. De heilige spiegel bevindt zich in een ommuurd gedeelte van het hoofdpaleis. De 4 omwallingen omringen het schrijn en de pelgrims kunnen tussen de vierde en derde omwalling hun aanbidding doen. Het centrale heiligdom is enkel door de keizerlijke familie te betreden.  Hoge gasten mogen ook nog een omwalling verder dan de gewone pelgrim en hun gebed doen tussen de derde en twee omwalling begeleid door een monnik.

In de Kaguraden is het heiligdom waar je kan bidden voor het geluk van de wereld. Heb je een persoonlijke wens dan kan je een kagura offeren, dit bestaat uit een cerermoniële dans en muziek. Dit toneel wordt enkel door mannen uitgevoerd en wij hadden het geluk van er eentje te mogen meemaken. In Japan en dan met name het oude Japan, waren dans, toneel en muziek vaak onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een echt onderscheid maken is daarom niet goed mogelijk, althans voor de traditionele vormen. Of het nu Bugaku of Dengaku was hebben we niet kunnen uitmaken.

Bij de Kaguraden kan je ook amuletten kopen of een boodschap laten neerpennen door een monnik in een speciaal boekje. De amuletten gaan vlot over de toonbank en dat mag zeker niet gefotografeerd worden. Voor de schrijfsel van de monnik staat een rij wachtenden.

Eigenlijk zijn we reeds binnen zonder te vertellen over de Torii. De Torii is een symbolische structuur van de Shinto. De pelgrim begroet ook heel beleefd het binnentreden van het heiligdom door deze poort. Voor het binnengaan kan je jezelf ook nog reinigen, maar dit hebben we eerder al verteld in Tokyo. Het Naiku heiligdom binnen gaan betekent het oversteken van de Isuzugawa rivier . De brug symboliseert ook de scheiding van het heiligdom en de dagelijkse wereld. De brug wordt om de twintig jaar vernieuwd. Zo staat geschreven en gebeurt het ook.

Opvallend zijn ook de grote bomen die door de pelgrims begroet en geaaid worden. De boom gaat er zelfs van blinken. Ook hier en daar een andere heilige plek waar wij gewoon een steen in zien, maar waar de pelgrims blijven staan , groeten en tweemaal in hun handen klappen. De omgeving ziet er erg verzorgd uit en wordt ook heel respectvol betreden.

Het Geku heiligdom is kleiner van omvang maar moet zeker niet onderdoen met zijn sereniteit en natuur. Er is ook een museum die op een efficiente en voldoende manier uitleg geeft aan de bezoekers over Shinto, Jingu en andere wetenswaardigheden.

In Geku is er een vooral een gebed in functie van de bescherming en bespoediging van een goede oogst.

Zo de les van vandaag zit er op. We gaan ons wassen op een soort krukje en gaan daarna in de Furo, een soort grotere kuip waar er water in staat van 40° en waar we alleen maar deugd zullen van hebben. Een verjaar-dagje met het leuke extraatje dat dit in Ise (de naam van ons kleindochter) was. En oh ja , we zijn gaan eten bij Tessen, Japans, lekker, heerlijke service. En op het eind nog een Sakeetje

Before entering at the Ujibashi bridge over the Isuzugawa river
Branches on an old trunk
Kaguraden at Naiku
Main sanctuary at Naiku, only the family of the emperor can enter
Kagura, only men can perform
View from the museum at Geku
Kaguraden at Geku
Torii in front of the main sanctuary at Geku
Tsuchi-no-miya, kami protects the presinct of Geku
View on the main sanctuary ( building in the background) at Geku
Peaceful gardens at Naiku
Old and very beautiful
Always purify before you pray or ask for favours
Kaguraden at Naiku
Sacred trees
Stairs to the Main Sanctuary in Naiku
Imperial Koi
This is Okage yokocho
shopping street outside the Jinga
Left hand up is fortunate to meet people
Place to be , worth visiting
Greetings to Ise in Belgium

20190923

Nagoya is de volgende stopplaats in onze reis door Japan. Het is de vierde grootste stad van Japan en is ook het centrum van een metropool die 9 miljoen inwoners telt. Een deel van die metropool is ook Toyota City, de bakermat van het bekende merk. We hadden dit graag bezocht maar musea die gewoonlijk op de maandag gesloten zijn , zijn vandaag open en wat gewoonlijk open is op maandag is vandaag gesloten. Het is vandaag een feestdag want de herfst begint, vandaar. Japanners zijn altijd al één geweest met de natuur.

We deden een rondje  in de omgeving want ver kunnen we niet lopen. Er is genoeg te zien, want in de omgeving van het station waar we niet ver vandaan zitten wemelt het van het volk. Veel moderne architectuur ook zoals de spiral tower waar op de gelijkvloerse verdieping weeral een Starbucks zaak gevestigd is. Het station zelf heeft in de benedenverdieping een groot stratennetwerk waar allemaal  voedingszaken gevestigd zijn. We hebben er een uur in rondgelopen en zagen nog niet alles. Groot was de verrassing als we terug bovengronds kwamen dat we ongeveer 400 meter van het station verwijderd waren!

Het is goed vast te stellen dat Japanners nog altijd het Engels niet onder de knie hebben en dat de toerist maar zijn best moet doen om zich verstaanbaar te maken. Ze moeten hun cultuur en zeker hun taal niet opgeven, zo hou je ook een beetje de ziel van je cultuur. Voor hen is het evenwel wat pijnlijk. Ze willen iedereen zo goed mogelijk helpen en zweten zich vaak te pletter om de dingen uitgelegd te krijgen aan toeristen die geen woord begrijpen van wat ze uitleggen.

Vandaag zijn er nogal wat toeristen, want in Toyota City, op een dik uur treinen wordt vanavond de wedstrijd gespeeld tussen Wales en Georgië.  Tussen de voornamelijk zwart/wit geklede Japanners verschijnen in de namiddag steeds meer rode figuren, helemaal uitgedosT om naar de match te gaan. De trein naar het stadion zit goed gevuld, dat betekent dat die na de wedstrijd overvol zit. We zijn op tijd ter plekke geraakt en hebben van de wedstrijd genoten. In de eerste plaats omdat het voor The Welsh een walk-over leek te worden, anderzijds omdat de Georgiërs er in de tweede helft een demonstratie van hun kunnen ten beste gaven. Leuke wedstrijd: Wales 43- Georgië 14. Het stadion kan 45000 toeschouwers aan en als je wat hoog zit, mag je zeker geen hoogtevrees hebben. Het stadion kan ook helemaal overkapt worden.

The spiral tower in Nagoya
Impressive trafic across the city
If possible greens as well in every street
These places are in every bigger street
Street art nearby Nagoya station
Nagoya station , main entrance
Room enough for the pedestrians
Food stores underneath the train station
A sweety restaurant
Welsh supporters popping up
In line for the train, and a Belgian supporter as well
Welcoming the supporters in Toyota City
Yes , he’s Japanese
And these are Welsh
Ready for the game in front of the Toyota Stadium
Looking down on the pitch

20190922

De groene golf komt in beweging want deze namiddag speelt Ierland tegen Schotland. De cruciale wedstrijd in deze ‘pool’, want algemeen wordt verwacht dat beide ploegen als eerste en tweede zullen doorgaan naar de kwart finales. Ondertussen weten we ook dat de tweede zal spelen tegen de All Blacks in de quarters.

De Ieren zijn duidelijk in de meerderheid en zoals altijd flink uitgedost. In het hotel maken we kennis met de Irish Samourai. De groep komt vooral uit Wicklow en blijkt een zeer jolige bende. Een mix van supporters van Leinster en Munster, want vandaag is het ‘all for Ireland’. Later in de namiddag zien we ze meermaals op tv en daarna ook in samenvattingen. Morgen komen ze zekr ook in de krant.

Wij gaan niet naar de wedstrijd en zullen gespannen mee volgen op de hotelkamer in Nagoya waar we de volgende dag naar de wedstrijd Wales- Georgië zullen gaan. Beide die-hards moeten een beetje water in de wijn doen en één van de vier wedstrijden niet bijwonen. Voor Franne betekent dit de match tegen Schotland , voor Thijs de wedstrijd Wales – Australië. Ierland heeft het ook gekund zonder onze hulp en won met 27-3

Van Tokyo naar Nagoya gaan we met de Shinkansen en doen daar 100 minuten over 300 km. Links zien we de lagere vlaktes met heel wat landbouw , rechts zien we dat het binnenland erg bergachtig wordt . Zonnepanelen worden hier duidelijk veelvuldig gebruikt.

Nagoya is een drukke stad, veel volk in een heel druk station waar we vlotjes de exit hebben gevonden. Het hotel is meer op Japanse maat met een veel kleinere kamer. de informatie is vooral in het Japans en summier , maar voldoende in het Engels. We rekken onze plan wel.

Meet the Irish Samourai
Salute the mascotte
All green at the lobby
This is how an Irish lady Samourai looks
And of course the Leprechaun is there to bring good luck
The green fields and mountains between Tokyo and Nagoya
Typical cities along the railtrack

20190921

Het is een dag met drie ingrediënten. De keizerlijke tuinen, de Ryogoku Kokugikan en de All Blacks tegen de Springboks. Meer weten? Wel hier gaan we dan.

De keizerlijke tuinen waren de tuinen die nu nog overblijven van het fort dat de toegang tot het keizerlijke vertrek beschermde. Heel efficiënte toegang die het de vijand moeilijk maakte om een bedreiging te vormen voor het fort. Momenteel zijn restauraties bezig aan de gebouwen , maar de tuin is zeker de moeite om eens te bezoeken. Veel bezoekers, zowel buitenlanders als Japanners die dit een heel belangrijke plek vinden. Als er belangrijke gebeurtenissen zijn waar de koninklijke familie in betrokken wordt dan gebeurt dat hier. De tuin is omringd door de hoogbouw, maar op een of andere manier stoort dat niet.

Dan deel twee. Toeval maar vandaag hadden we de gelegenheid om naar de tweemaandelijkse Sumo competitie te gaan zien. Sumo is in de eerste plaats een oude sport die zo’n 1500 jaar bestaat. De eerste wedstrijden waren een soort ritueel gewijd aan de goden uit de Shintu met gebeden voor een voorspoedige oogst. Deze gingen gepaard met sacrale dans en drama’s. Vanaf de 8ste eeuw tijdens de Nara periode werd het worstel- festival jaarlijks gehouden. Nu zijn er nog 6 tornooien per jaar . Drie daarvan gaan door in Tokyo in Januari, Mei en September. Na de 6 tornooien is de eindwinnaar (de Rikishi) bekend en ontvangt hij de keizerlijke beker. Momenteel liep het voorlaatste tornooi van het jaar. De Sumo worstelaars zijn ingedeeld in rangen van laag tot hoog. De hoogste rangen van ranking 70 tot ranking 1 heten Maegashira, Komusubi, Sekiwake, Ozeki en Yokozuna. Die ranking bepalen ook de bedragen die de worstelaars opstrijken. De Yokozuno (1&2) verdienen per jaar 45 en 37 miljoen Yen per jaar (x0,4 Euro).

Het is een hele aparte atmosfeer om dit spektakel mee te maken, maar wel leuk. Het enthousiasme van de supporters groeit naarmate de grotere jongens op de mat komen. De worstelaars zijn ook niet enkel japanners, maar komen nu ook uit Mongolië en Georgië, allemaal toppers. Dit tornooi is gewonnen door Myogiriu van de ‘stal’ Sakaigawa. De man is 32, 187cm groot, weegt 154 kg en won 315 wedstrijden van de 318 waaraan hij deelnam.

Belangrijke wedstrijden vandaag in de World Cup. Frankrijk raakt voorbij Argentinië op het nippertje, maar zet daarmee de toon in de Pool. Nieuw Zeeland haalt de buit binnen tegen de Zuid Afrikanen. Bikkelharde wedstrijd waardoor de All Blacks eerste en Zuid Afrika tweede zullen eindigen in hun Pool, zoveel is nu al zeker.

Green between the tall buildings
Crazy people in a very clean city
The waters around the imperial gardens
The walls at the entrance of the gardens
Inside the gardens
Garden in Japanese style
A peacefull place contrasting the buildings
The entrance gate
Presentation of the Sumo wrestlers in front of the crowd
The close -up
oponents starting their ritual
Throwing the salt to purify the arena
Supporters in the crowd
The clash , mostly not longer than 1 minute
Trying to stay in the ring
And he’s out!!

20190920

We logeren  vlakbij het Ikebukuru station. Het is het tweede grootste station van Tokyo en ligt zo’n 200m van bij het hotel vandaan. In het station heb je zowel aansluiting op enkele metro lijnen als op het spoorwegnet. Ideaal om van hieruit overal naartoe te kunnen. Het metrostation is op het eerste zicht een doolhof waar je wat moet aan wennen. Ze geven ook aansluiting op een paar warenhuizen. Warenhuizen die boven en onder het treinstation gebouwd zijn. De grootte is moeilijk in te schatten. Dergelijke gigantische warenhuizen hebben in België nog niet gezien. De namen Tob u en Si o Bu en je vindt er alles, alles… er is zelfs een verdieping waar een hele reeks eethuisjes zijn.

Er zijn een tweetal rush-momenten op een dag , tussen 7 en 10 en tussen 16 en 18 uur. Dan zit je ook wel eens opeengepakt in de metro. Een metro met vertraging is ongeveer een paar seconden te laat en stopt ook exact op de plaats waar je wacht om in te stappen. De efficiëntie is hier overal aanwezig. Op de rush momenten zijn  er ook wagons die alleen voor vrouwen toegankelijk zijn, om ongewenste aanrakingen te vermijden.

Op een aantal plaatsen in de stad zijn de voorbereidingen voor Tokyo 2020 al volop bezig. Zo zagen we een school  waar ze al volop aan het repeteren zijn voor de openingsceremonie van de Olympische spelen van 2020. Het is immers een hele eer voor een school om dit te mogen doen en dan willen ze ook niet dat er maar iets verkeerd loopt. Er zijn ook constructies in de maak die moeten maken dat er overal bezienswaardigheden zijn op het moment van de Olympics.

De stad vult zich vandaag ook met heel wat rugby supporters die hier zijn om die openingswedstrijd mee te maken tussen Japan en Rusland. Thijs en Liesbeth zijn er ondertussen ook en hebben deze morgen met ons een lichte verkenning van de stad gemaakt. Zij gaan naar de openingsceremonie en de wedstrijd gaan zien. Wij kijken vanuit de luie zeten op Nippon TV naar de hele uitzending. Op tv zijn alvast heel wat commercials te zien die rugby als thema hebben. Best grappig. Ook in het hotel is de klederdracht wat verandert sedert deze morgen is het duidelijker voor wie die Europeanen allemaal supporteren. Maar ook de Zuid Afrikanen zijn goed vertegenwoordigd. De Springboks geloven stevig in hun kansen op een finale. Zou ook kunnen, alleen kruisen wij de vingers voor Ierland en Wales. Onze outfits hebben we al. Nu nog de wedstrijden

Typical Tokyo street
Building for the olympic year 2020
Think it’s about Hawaii and all the rest
Playing a game of chess
The Ikebukuru subway maze
Lady in disguise
Two Sushi fans. The one on the right makes the best in Japan, the one on the left eats it!
Tuna eyes for sale, anyone?
Below there is most probably a fish store
Japanese styled pictures of three amateurs catching a tuna
Waiting for dinner at a ‘high’ table with chairs
School preparing for Tokyo 2020
Japan and smartphones, are we any different?
Opening ceremony at the Rugby World Cup

20190919

Tijd om Tokyo te verkennen. Eerst de Rail Pass in orde brengen en leren omgaan met de Tokyo Subway. Van daar af ben je sterk genoeg om Tokyo te verkennen en zeker de eerste Cultural Fusion aan te gaan van de Pop cultuur in Harajuku over de tempels van Asakusa en Meji Jingu naar de Outer market van Tsukiji en niet te vergeten het icoon van Tokyo de crossing van de starten op Shibuya.

We zijn begonnen in Tsukiji. Een van ’s werelds grootste markten waar je zowat alle verse producten kan kopen die voor Japan beschikbaar zijn. Alle Michelin-chefs van Tokyo komen hier shoppen. De straatjes zijn vol van allerlei voedingsproducten. Iedere winkel heeft zijn eigenheid en is er overal beroemd voor. Zo zijn er een paar zaken die ondertussen ook hun branch hebben in Parijs. Ze zou ze het niet meegeven als je hun winkeltje ziet.  Alles vers, levend vers zelfs. Alle mogelijke variaties van tonijn gezien. Complete bonenwinkels met proevertjes, zo kan je van vandaag op morgen vegetariër worden. Hier in Japan weten ze wat er allemaal te maken en te smaken is  in een keuken. Wij koken graag, maar zijn geen experten en zelf wij konden hier gerust een dag in rondlopen. We zijn ook  niet de enigen. Er is veel volk op de been. De markt begint al van vroeg in de morgen om 5 uur en duurt tot in de namiddag tot 15 uur. We zijn op bezoek geweest in de Outer Market. Er was vroeger vlakbij een Inner Market , maar deze is verplaatst naar een andere locatie. De Outer Market maakte plaats voor het nieuwe Olympisch dorp van volgend jaar. Alles is al in volle opbouw, plaats zat.

Naar Asakusa met zijn oude en nieuwe toeristische trekpleisters. Oud : de Kaminarimon gate en de daarop volgende  Boedistische Senso-Ji tempel. Wat verder heb je de Tokyo Skytree ooit het hoogste gebouw ter wereld , maar dat willen ze overal ter wereld wel eens hebben.  De Senso Ji Temple  heeft een toegangsweg met allerlei winkeltjes die toeristische souvenirs verkopen.  Ze betalen de tempel er jaarlijks een flinke premie voor. Maar gezien het aantal bezoekers vanuit Japan en de toeristen, zijn er voldoende inkomsten om een goed inkomen te garanderen. Rond  nieuwjaar is het hier koppen lopen want dan komen hier meer dan een miljoen mensen hun eer betuigen en hopen op een goed jaar. Dit gebeurt allemaal ook in de periode van 3 dagen. Koppen lopen is dat, want nu vonden wij het al bijzonder druk. Je kan ook wat centen gooien in het daartoe bestemde rooster om gunsten af te smeken.  Om een idee te geven van wat dat geeft op nieuwjaar wanneer iedereen bij het beeldje in het heiligdom wil geraken om zijn geldstuk in het rooster te werpen, dan wordt jet rooster vergroot zodat er meer mensen geld kunnen ingooien. Mensen gooien het geld zelfs vanop afstand naar het rooster zodat de toezichter in een beschermde cabine zit om niet bekogeld te worden met geld. Zot gewoon.

Nu naar een andere wijk van Tokyo, Shibuya, bekend van zijn fameuze oversteekplaats waar je een kruispunt kan oversteken in alle richtingen. Hoeveel mensen er precies per oversteekbeurt die kruisen is onmogelijk te tellen. Starbucks heeft een uitzicht op de oversteekplaats op de tweede verdieping van één van de gebouwen op het kruispunt. De plaatsen aan het venster zijn altijd volzet.

Veel jongeren in de omgeving die hier allemaal schoollopen.  Hier vlakbij is Harajuku, het teenagers paradise. In Europa willen teenagers er liever volwassen zijn. Hier willen teenagers geleifd worden. Ze zien er graag snoezig uit. Er zijn hier straten vol shops voor teenagers. Shops die aan lagere prijzen verkopen , die typische kledij voor deze tieners aanprijzen. Vaak zie je er ook winkels met kledij die naar manga’s verwijzen.   Er zijn riksja’s die door jonge studerende jeugd bestuurd worden. Ze dossen zich allemaal  in opvallende kledij met Ninja schoeisel aan. Maken grappen , doen een beetje gek en lokken zo hun klanten.

Groot verschil is hier de Sjintu Tempel met het Meiji Jingu Shrine.  Deze tempel is de oudste tempel van Tokyo en meteen ook de rijkste van de stad, en mogelijks ook deze van Japan. De overheid heeft iemand aangesteld om te bepalen hoe groot de rijkdom was van deze tempel. De beambte heeft bevestigd dat er een grote rijkdom was. Hoeveel wordt nooit bekend gemaakt.  De rust is een groot contrast met de omgeving die bruist van dynamiek.   In Shibuya zijn we nog eens rondgelopen in de wijk waar de opnames zijn gebeurd van ‘Lost in translation’. Nog altijd heeft de wijk een filmische uitstraling. Het is ook de ‘place to be’ als er iets moet gevierd worden. We verwachten hier bij momenten flink wat ambiance wanneer de wereldbeker morgen van start gaat.

The outer market at Tsukiji
Travelling by the subway in Tokyo
The riksja boys at Asakusa, watch the Ninja shoes
The way to the Bhudist temple, souvenirs on both sides
Senso Ji Temple
Kimono parade
Another souvenir-hall
Asking for prosperity
The monks residence
Traditional dressing
Advertising in extravagance
View on teenage paradise: Harajuko
Two old teenagers in front of Takeshita street
Scared to face the Sake barrels
The ritual cleansing at Meiji Jingu Shrine (Shintu Temple)
Entrance of the Shintu Temple
Pachinko gambling spot, very noisy and full of gamblers

20190918

Een hele dag in de lucht. Van ’s morgens vroeg al uit de veren om op tijd onze vlucht naar Hongkong te halen. Alles loopt gesmeerd en de zon komt op als wij vertrekkensklaar zijn. Hongkong is meer dan 10 vlieguren. Vooral inhaalslaapjes en filmpjes kijken dus.

In Hongkong stellen we vast dat de ticketing voor de valiezen verkeerd is gelopen. De bagage moet gevonden worden, weer ingecheckt en pas dan kunnen we onze boarding passen ophalen. Spannend uur is dat geworden waar we ons zo weinig mogelijk hebben geënerveerd. De bagage kwam net op tijd tevoorschijn waardoor we aan de gate onmiddellijk konden instappen in het vliegtuig.  Fout was gebeurd aan de incheckbalie in Nadi (Fiji).

Aankomst in Tokyo zo’n 4 uur later , ondertussen is het na 11 ’s avonds, na de vele controles moeten we nog onze verplaatsing doen naar het hotel. Niet zo simpel blijkt want na 24uur rijden de bussen pas om de 2 uur. Taxi dan maar en zo weten we dat taxi’s duur zijn in Tokyo, maar het feit dat we dan nog op een redelijk uur in het hotel zijn geraakt maakt veel goed.

Tijd dus voor een nieuw avontuur: Japan, here we come.

Loading the Fiji Air plane
Happy together
Arriving in Hongkong
Arriving in Hongkong (2)
Into the night to Tokyo

20190917

Laatste volle dag in Fiji. In het resort  is het drukker dan de voorbije dagen. Heel wat werk op de plank. Er moet altijd maar hersteld en vernieuwd worden want het tropische klimaat vreet aan alles. Schilderwerken , horren, daken vernieuwen, de paden poetsen enz… . De eigenaar is er ook vandaag, mogelijks zijn er een paar orders uitgevaardigd.  De onderhoudsdiensten laten het niet aan hun hart komen. Als je goed bent in je hart dan ben je ook een goed mens, dat is de leuze. Iedereen blijft lachen.

We wagen ons niet te ver en blijven dus in de omgeving. De kleuterklas eens bezoeken bvb. Mie had dit al beloofd aan de lokale ‘teacher’ en trok dus naar de kleuterklas met 11 kleuters. Ze waren er nog niet allemaal , maar de klas ging toch van start. Een klaslokaaltje met een grote mat waarop de kinderen in uniform plaats nemen. De start gaat gepaard met een redelijk lang gebed en dan volle bak zingen. Enthousiast , dat alleszins. In het lokaal hangen de kindertekeningen , de oefeningen die ze reeds maakten en ieder kind heeft ook een klasboek waar alle prestaties in worden bijgehouden. Volgens Mie is er in Fiji ook wel wat veel administratie die erbij komt kijken.

Ouders volgen de kinderen op de voet en schrijven ook hun commentaren in de klasboeken. De kinderen worden meestal gebracht door de grootmoeder, via de voordeur of de achterdeur, dat maakt niets uit. De kinderen zijn nieuwsgierig naar die vreemde mensen. Van België ? Nooit van gehoord, wel van ver en dat moet even getoond worden op de wereldbol. En die vreemde mevrouw was dan in België ook ‘teacher’! Dat is straf! Leuke ervaring , we hebben de juf dan maar aan haar werk gelaten. Ze wordt hierbij geholpen door een vrijwilliger die haar helpt bij het uitzoeken van de tekeningen, namen op de blaadjes schrijft edm. De man is afkomstig uit Engeland en doet dit in een paar schooltjes uit de omgeving.

De zon is van de partij en de gasten gaan snorkelen of hangen in  en rond het zwembad, sommigen de ganse namiddag. Wij zochten nog een paar plekjes op om jullie nog een beter beeld te geven van de omgeving. Profiteer er van ’t zijn de laatste voor wat Fiji betreft.

The nursery school in the neighbourhood
All the efforts in one book
Storytelling for starters
Belgium, who, what, where is that?
School’s backyard
Woman collecting coconuts on the beach
Digging for shellfish
Heron getting its lunch
Renovating the roof of the bungalows
The village grave yard
Bay view on the mountain top
Way downhill to the resort
The vegetable garden of the restaurant
Chocolate and vanilla , the perfect match

20190916

De hoofdstad van Fiji is dus Suva. Toch de moeite waard om eens te bezoeken. We deden er twee uur over met de auto om er te geraken. De weg naar Suva is er iets beter aan toe dan die naar Nadi en je bent al bijna in de hoofdstad voor het verkeer drukker begint te worden. Er wordt nogal getoeterd, omdat ze graag toeteren ,maar ook omdat het verkeer niet altijd overal soepel doorstroomt.

De oversteekplaatsen zijn er wel maar de drukknoppen om te melden dat je wil oversteken werken niet altijd. Dan hangt er wel een bord met de vermelding dat het melden niet werkt en dat je daarom best goed uitkijkt voor je oversteekt. Ik stel voor dat ze de drukknoppen herstellen. Het is een beetje zoals overal in Fiji. Iets wat niet werkt blijft gewoon staan. Bij een bus firma staan zeker meer bussen die niet meer rijden dan bussen die wel rijden. We vermoeden dat ze een en ander voor wisselstukken zullen willen houden. Maar dat zie je ook bij particulieren die in de tuin minstens een vijf à tiental wrakken hebben staan. Groot is de verrassing niet als we in de haven dan ook een paar schepen zien liggen die half verzonken voor de haven liggen. 

Je bent toerist en valt op. Daarom krijg je makkelijk een brede glimlach en een ‘Bula’, welcome to Fiji van groot en klein. We werden er tot driemaal toe op gewezen dat er hier wel gevaar is voor zakkenrollers. De camera voor onze foto’s valt eigenlijk ook wel wat teveel op. Andere aanrader is dat we gevraagd worden van te winkelen in shops van rasechte Fiji’s. De andere shops zijn fake en van Indiërs. Van concurrentie gesproken, dit kan tellen zou je denken. Maar eigenlijk ligt het in hun bedoeling om je mee te loodsen naar een winkel waar ze mogelijks ook een procentje kunnen rapen. We laten ons niet doen en gaan eigenzinnig onze weg.  De winkels zijn wat meer westers, de plaatsen waar je kan eten zijn heel netjes en trekken ook heel wat volk.

Veel bijzondere plaatsen zijn er niet. Er is de haven, een kathedraal , het parlementsgebouw en de vele vele winkels, en banken… je zou denken dat hier dagelijks massa’s geld verhandeld wordt. Als je het wat nader bekijkt zijn er onder die banken ook heel wat kantoren zoals Western Union die geld versturen naar het thuisland.  De opbrengst van de economie blijft niet geheel in Fiji is onze slotsom. In de banken zitten rijen wachtende mensen, net zoals in het postkantoor met 10 loketbedienden volop in actie. Er wordt hier niet teveel op afspraak gewerkt, maar het persoonlijk contact is er dus wel. Naast het kantoor van Fiji Air is het kantoor voor immigratie naar Australië. Het zit er tjokvol.

Op straat zoals in elke grootstad de daklozen. We leren dat ze meegenomen worden door medewerkers van ’s lands sociale hulp en terug naar hun dorpen worden gebracht. Veel helpt het niet want daar vertrekken ze dan weer naar de grote stad.  Tja je zal maar niet aarden in je dorp waar alles in gemeenschap gebeurd, mogelijks verkies je dan de anonimiteit van de stad, waar niemand je kent.

Suva grote stad, centrum van het land, maar nog in volle ontwikkeling. Het komt allemaal goed als ze maar eerst gaan kijken in andere landen hoe ze er grootstad problemen oplossen, want die problemen hebben ze al.

Indian influence in every shop
The river has a bit of a Kava colour
Suva shopping street
shops on every level
Parlement
Open buses in Suva
How to coop with cold feeth
Open buses
Public market in Suva
The harbour in Suva
Sunken ship in the harbour
Port Entrance
First stone, it’s a monument
Wrecked buses
Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag